Mevrouw de haflinger

Laatst een nieuw stalgenootje geholpen, ze had wat probleempjes met haar haflinger. Buiten dat de haflinger vaak bepaalde waar ze naar toe liepen was hij ook druk op de poetsplaats en gaf zijn voorbenen niet braaf voor het hoef uitkrabben. Bij zijn vorige eigenaresse had hij namelijk geleerd dat een voetje naar voren gooien (jambette) een beloning opleverde, dus dat deed hij nu liever… Ik snap hem wel. Want, he, wat zou jij doen als met je hand zwaaien 5 euro per keer oplevert en een hand geven niets oplevert? Dat bedoel ik! En zo denk mevrouw de haflinger ook, want haflingers zijn nou eenmaal gek op lekkers!

En zij weet niet dat het onwenselijk is dat ze haar voet naar voren gooit als je deze op wil pakken, hoe zou ze dat moeten weten? Tenslotte werd het naar voren gooien eerder door mensen beloont, dus tja..

De op zich logische reactie van haar nieuwe eigenaresse was “nee” roepen en boos worden wanneer mevrouw de haflinger haar been naar voren gooide. Maar hoe duidelijk is het dan voor het paard, waarom er nee geroepen wordt? Want hoe moet het paard weten dat dat gaat over het zwaaien met haar been? Het kan tenslotte ook zijn dat de mens boos is omdat ze haar oren beweegt, of met haar staart zwiept of haar neus naar voren steekt of…. En hoe moet het paard weten wat ze dan wél moet doen? Stel dat ze snapt dat de nee betekent dat ze iets niet goed doet met het been, moet ze hem dan eh… verder naar voren gooien? Hoger in de lucht houden? Langer omhoog houden? Stiller houden? Juist neerzetten? Wat dan wel? En vooral? Wat dan precies niet? Je begrijpt, niet heel duidelijk voor je paard. Daarnaast heel veel frustratie voor de mens, want door boos te worden omdat je paard niet doet wat ‘ie doen moet raak je gefrustreerd omdat hij het goede antwoord niet direct geeft wanneer je daar om vraagt. Frustratie en irritatie alom, wat natuurlijk weer zijn weerslag op je paard heeft en hé, de cirkel is rond.

Wat dan wel? Nou, eigenlijk heel simpel. Allereerst? Accepteer dat je paard niet precies weet wat je van hem wil. Dat moet je hem dus gaan leren. Niet denken, dat weet hij heus wel! Want echt hoor, als ‘ie dat echt wist dan zou ie het ook echt gewoon doen.

Dus niet boos worden als hij het verkeerde antwoord geeft, tenslotte weet hij het goede antwoord niet dus is de kans dat je een verkeerd antwoord krijgt ineens heel logisch. In deze situatie adviseerde ik het been gewoon rustig vast te blijven houden, net zolang mevrouw de haflinger stopte met het uitproberen van alle kunsten en het been gewoon gebogen vast liet houden, dat gebeurde al vrij vlot, dan belonen, gewoon met stem en een klopje en vooral, door het been los te laten. Zo leert deze dame vlug wat nou precies de bedoeling is en zal ze steeds sneller de juiste optie kiezen. Want ze wil het echt graag goed doen!


Sluit Popup

Pin It on Pinterest

Share This